*     قرآن کریم.

**   نهج‌البلاغه.

1. ابن‌عاشور، محمد‌بن‌طاهر؛ التحریر والتنویر؛ بیروت: مؤسسة التاریخ، 1420ق.
2. اسعدی، محمد؛ آسیب‌شناسی جریان‌های تفسیری؛ تهران؛ حوزه و دانشگاه، 1389.
3. بابایی، علی‌اکبر؛ قواعد تفسیر قرآن؛ چ2، تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و انتشارات سمت، 1395.
4. بابایی، علی‌اکبر؛ مکاتب تفسیری؛ تهران: پژوهشگاه حوزه ودانشگاه و انتشارات سمت، 1381.
5. بحرانی، سیدهاشم؛ البرهان فی تفسیرالقرآن؛ قم: مؤسسة البعثة قسم‌الدراسات الإسلامیه، 1415ق.
6. جمعی از نویسندگان؛ پیوند دین و حکومت؛ تهران: مؤسسه فرهنگی رسا، 1378.
7. جمعی از نویسندگان؛ دائرة‌المعارف فقه مقارن؛ قم: مدرسه امام على‌بن‌ابى‌طالب†، 1427ق.
8. جمعی از نویسندگان؛ دائرة‌المعارف قرآن کریم؛ تهران: مرکز فرهنگ و معارف قرآن، 1375ـ1400.
9. جوادی آملی، عبداللّه؛ تفسیرتسنیم؛ قم: اسراء، 1386ـ1390.
10. حسن‌بگی، علی؛ «بررسی و تحلیل قرینه سیاق و تأثیر آن بر فهم قرآن با رویکرد آسیب شناختی»، پژوهش‌های ادبی قرآنی؛ ش2، تابستان 1397، ص109ـ135.
11. حسینی کاشانی، فاطمه مرضیه؛ «آسیب‌شناسی تطبیق قاعدە ســیاق در تفسیر آیات قرآن»، حسنا؛ ش21، تابستان 1393، ص117ـ146.
12. خمینی، سیدروح‌اللّه؛ تهذیب‌الأصول؛ تقریر جعفر سبحانی؛ قم: اسماعیلیان، 1382.
13. خمینی، سیدمصطفی؛ ثلاث رسائل، دروس‌الأعلام و نقدها؛ تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ، ۱۴۱۸ق.
14. رجبی، محمود؛ روش‌شناسی تفسیر قرآن؛ قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه و انتشارات سمت، 1379.
15. رشیدرضا، محمد؛ المنار (التفسیر القرآن‌الکریم)؛ بیروت: دارالمعرفه، 1414ق.
16. زرکشی، بدرالدین محمد‌بن‌عبداللّه؛ البرهان فی علوم‌القرآن؛ بیروت: دارالمعرفه، 1410ق.
17. سها؛ نقد قرآن؛ [بی‌جا]: [بی‌نا]، 1399.
18. سید رضی، محمد‌بن‌حسین‌بن‌موسی؛ حقائق‌التأویل فی متشابه‌التنزیل؛ بیروت: دارالأضواء، 1406ق.
19. سیستانی، علی؛ الرافد فی علم‌الأصول؛ قم: مکتبة آیةاللّه‌العظمى السیدالسیستانی، 1414ق.
20. صدر، سیدمحمدباقر؛ دروس فی علم‌الأصول (الحلقةالأولی)؛ قم: دارالثقلین، 1420ق.
21. طباطبایی، سیدمحمدحسین؛ المیزان فی تفسیرالقرآن؛ قم: دفتر انشارات اسلامی، 1417ق.
22. طبرانی، سلیمان‌بن‌احمد؛ التفسیرالکبیر؛ اردن: دارالکتاب الثقافی، 2008م.
23. طبری، ابوجعفر محمد‌بن‌جریر؛ جامع‌البیان فی‌التفسیرالقرآن؛ بیروت: دارالمعرفه، 1412ق.
24. عابدی، محمد؛ «بررسی مقایسه‌ای برداشت‌های سیاسی از قرآن در عرصه قاعده سیاق در آیات»، دوفصلنامه علمی مطالعات تفسیر تطبیقی؛ ش13، بهار و تابستان 1401، ص74ـ101.
25. عابدی، محمد؛ مبانی سیاست ازمنظر قرآن کریم؛ تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1400.
26. عابدی، محمد؛ مبانی و اصول تفسیر سیاسی؛ تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1402.
27. عظیمی‌فر، علیرضا؛ قرآن و امامت اهل بیت†؛ قم: مهر امیرالمؤمنین†، 1388.
28. العک، خالد عبدالرحمن؛ أصول‌التفسیر و قواعده؛ بیروت: دارالنفائس، ۱۴۰۶ق.
29. عیاشی، محمد‌بن‌مسعود؛ تفسیر العیاشی؛ تهران: مکتبة العلمیةالإسلامیه، 1380ق.
30. فاکر میبدی، محمد؛ قواعدالتفسیر لدی‌الشیعة والسنّة؛ تهران: المجمع‌العالمی للتقریب بین‌المذاهب الإسلامیه، 1386.
31. فخر رازی، محمد‌بن‌عمر؛ تفسیر کبیر (مفاتیح‌الغیب)؛ چ3، بیروت: دار إحیاء التراث‌العربی، 1420ق.
32. قزوینی، سیدمحمد؛ آیه «وَ مَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ» از دیدگاه مفسرین اهل سنّت؛ مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولیّ عصرQ، تاریخ مراجعه: 16 بهمن 1398؛ مندرج در: valiasr-aj.com.
33. کلینی، محمد‌بن‌یعقوب؛ الکافی؛ چ5، تهران: دارالکتب‌الإسلامیه، 1361.
34. مطهری، مرتضی؛ اسلام و نیازهای زمان؛ چ9، تهران: صدرا، 1373.
35. معرفت، محمدهادی؛ التفسیرالأثری الجامع؛ قم: مؤسسه نشر التمهید، 1387.
36. مکارم شرازی، ناصر؛ آیات ولایت در قرآن؛ قم: انتشارات نسل جوان، 1381.
37. مکارم شیرازی، ناصر؛ پیام قرآن؛ چ2، قم: مدرسه امام علی‌بن‌ابی‌طالب†، 1375.
38. مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه؛ چ10، تهران: دارالکتب‌الإسلامی، 1371.